Są na mapie takie miejsca, gdzie bieda woła mieszkańców po imieniu, a historia nigdy nie wspomni o nich nawet słowem. Rozrastające się ludzkie osiedla zabrały nasze tereny, fabryki doszczętnie zniszczyły resztki tego, co kiedyś nazywaliśmy domem. Musieliśmy się podporządkować, kosztem przeżycia. Jesteśmy zwierzętami i żyjemy jak zwierzęta, za murami Sektora Dwunastego.
